Marzenia się spełniają.

Kiedy los nie chciał dać psa ,a moje dzieci tak bardzo go pragnęły robiąc wszystko aby osiągnąć zamierzony cel. Ja natomiast nie chciałem mieć psa w domu ,gdyż mieszkamy w bloku i to jeszcze na drugim piętrze. Kiedyś mieszkałem na wsi i wydawało mi się że piesek w bloku to nie to. Ale czasami życie decyduje za nas i los sprawił że 18 maja 2019 roku w naszym domku pojawiła się malutka kuleczka o imieniu Cyntia. Cyntia sprawiła że nasze życie diametralnie się odmieniło ,nie było czasu na nudę nie było czasu na zmartwienia ,wszystkie wolne chwile były przeznaczone dla niej. Golden Retriever to rasa psów która chce się za wszelką cenę przypodobać swojemu panu .Nawet zagorzałemu twardzielowi zmięknie serduszko. Taka jest właśnie Cyntia. Z chwilą jak była mała i gdy nikt nie zwracał na nią uwagi. Podchodziła odwracając główkę i wpatrywała się tymi czarnymi ślepkami ,wtulała się ,czy też brała jakąś swoją zabaweczkę podchodziła i pukając zachęca do zabawy a jeśli do nie skutkowało szła po kolejną i kolejna ,,a może ta się spodoba’’ myślała. Jest bardzo inteligentna ,chętnie się uczy , jej szkolenie odbywa się poprzez obserwacje. Czyli obserwuje układ wydarzeń łączyła je w całość a następnie zapamiętuje. Będąc małym szczeniaczkiem już wiedziała że aby wyjść na balon to wystarczy podejść do drzwi i zaszczekać, robiła to mając niespełna osiem tygodni. Wykorzystywała tę umiejętność do załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych. Na balkonie była mata na którą się załatwiała. I tak było do czasu zrobienia wszystkich szczepień. Teraz potrzeby fizjologiczne załatwia tylko w ustronnych miejscach i nikt nie może być w pobliżu , całe szczęście że mieszkamy blisko lasu. Jest świetnym psem tropiącym ,bez najmniejszego problemu potrafi odszukać dzieci jeśli wydamy komendę ,,szukaj dzieci’’ i to nie zależnie czy to miasto czy las ,czy sto metrów czy kilometr . Ma jeszcze jedną zaletę która niemal wstawiła mnie w osłupienie. Pewnego jesiennego popołudnia wybraliśmy się na spacer do lasu. Przeszliśmy przez ulice weszliśmy na chodnik a następnie na łączkę która prowadziła do lasu. Będąc na łące Cyntia w oddali dostrzegła chłopca ,zostawiła nas i udała się w jego kierunku ,byliśmy zdziwieni gdyż nigdy wcześniej się tak nie zachowywała. Doszła do chłopca stanęła przednim i zaczęła go popychać noskiem. Byliśmy zaskoczeni jej zachowaniem ,chłopiec znający Cyntię tylko ją głaskał my z kolei staliśmy jak wmurowani. Cyntia widząc ze nikt z nas nie potrafi rozszyfrować jej zamiarów ,cofnęła się wstecz a następnie pobiegła po rękawiczkę która upadła chłopcu , a następnie przyniosła i oddała. Nie wiemy jak ona to robi i nigdy niebyła szkolona w tym kierunku . Cyntia jest opanowana. Do sytuacji dnia codziennego dopasowuje się ze spokojem i pogodnym nastawieniem, poza tym uwielbia nam towarzyszyć we wszystkich aktywnościach. Jest ona bardzo rodzinna i ułożona.